Al Trudi, bu senin için.
Baba, karanlıkta yalnız başına ne yapıyorsun?
Hiçbir şey.
Peki, bugün neler yaptın bakalım?
Kayda değer bir şey yok.
Böyle hiçbir şey yapmadan, tüm gününü geçiremezsin.
Anneni yâd etmek için, yapılacak bir sürü şey olduğunu hatırladım.
Mesela ona Tokyo'yu göstermek.
Otobüsle şehir turuna ne dersin?
- Fuji Dağı buradan çok mu uzak? - İki saat kadar.
Boş vaktim olursa, seni götürebilirim.
...ama burada insanlar haftasonu bile çalışıyor.
Biliyor musun Almanca "öyle mi"... Japoncada da aynı söylenir.
Öyle mi!
Kucak Bedava.
- Bedava mı? - Evet bedava.
Yani parasız mı? - Evet yok para.
Nasıl, ne için anlamadım.
- Teşekkürler. - Ben teşekkür ederim.
Görüşürüz.
- Hoşçakal. - Sağol.
Şimdi beni iyi dinle...
Hayır tabii ki.
Burada değişen bir şey yok.
Beni delirtiyor.
Tüm gün evde pinekleyip duruyor.
Onunla ne halt edeceğim hiç bilmiyorum.
Şehirdeki tüm gezilere zaten katıldı.
Her gün ona eğlendiremem ki, işim gücüm var.
Kusura bakma ama gerçekten sinirlerimi altüst ediyor.
Ayrıca oldukça da garip davranıyor.
Tüm parasını pulunu yanında getirmiş, biliyor musun?
Evet dedim, ayrıca annemin elbiselerini de yanına almış.
Bilmiyorum, sanırım tedavi falan görmesi lazım, başedemiyor gibi.
Anladım ama ben de onla başa çıkamıyorum.
Onu geri çağırmalısın.
Klaus sana söylüyorum, sıra sende.
Ne kadar zamandır ordasın?
Biraz daha burada kalmama müsaade eder misin, lütfen?
Şey tabii ki.
Özür dilerim.
Bakar mısınız?
Siz dansçı mısınız?
- Butoh dansçısı mı? - Evet.
Bir ricam var...
Buyrun...
Butoh bir tür gölge dansıdır.
Yani dans bana it değil, gölgeye ait.
Bak, gölgen nasıl da dans ediyor.
Hey bu gölge de kimmiş, tanımıyorum.
Hey, merhaba, sen de kimsin?
Cevap vermiyor.
- Herkes Butoh dansını yapabilir. - Hayır.
Evet, yapabilirsin.
Herkes yapabilir.
Herkesin bir gölgesi vardır.
Genç yada yaşlı.
Erkek yada kadın farketmez.
İnsanlar yaşar ve ölür.
Aynı anda.
Ben ölümle dansederim.
- Ölü olan kim? - Annem.
- Ne zaman öldü? - Dün 1 yılını doldurdu.
Telefon çok sevmek o. Pembe telefon.
Her zaman aramak biz.
Karım da öyleydi, hep telefon ederdi.
3 çocuk, çok telefon.
Şu anda annemle telefonda bağlantı var benim.
Daima.
O içimde.
Senin karın nerde?
Bilmiyorum.
Nerede olduğunu bilmiyorum.
Anılarını canlandır, geçmişini, hatıralarınızı.
Şimdi rüzgarı hisset.
Çiçekler, çiçekler...
Hisset, çek, çek, çek ve yakala.
Şimdi bir çok gölgen oldu.
İçinde.
....ve gölgeler uçup gidiyor, gidiyor. Bekle, gitme, gitme, gitme!
Evet işte böyle. Çek, çek, çek ve yakala!
Gölgeyi çekip, yakala ve gölgeyi içinde hisset.
Olmaz dans ceketle!
Dur!
Bu ben değilim, bu karım.
- Adın ne? - Sen.
Ben değil, senin adın ne. - Adım Sen.
- Yani sen ben misin? - Hayır benim adın Sen!
- Senin adın ne? - Rudi.
Rudi? Rudi mi... Rudi!
Evet Rudi.
Rudi!
İşte böyle yapacaksın.
İşte tren geliyor.
Şunu tutar mısın?
Görüşürüz, güle güle.
- Lahana... - Nasıl?
Beyaz renkli.
Lahana anladım lahana.
Çok teşekkür ederim.
Hoşçakalın.
Anlaştık.
İşe yaradı.
Nasıl yapıyordu?
Annenin yaptığı gibi.
Baba acil çıkmam lazım.
- Bir tanecik. - Sağol.
- Bu iki oldu. - Evet.
Çok sağol.
- Afiyet olsun. - Eline sağlık.
Annemi çok özledim.
Evden bu kadar uzaklaştıktan sonra...
...onunla bağımı koparmamalıydım.
Şimdi istediğim yerdeyim.
Onun en çok isteyip de göremediği yerde.
...oysa o bunu asla göremedi.
Burada hiç sinek yok.
- Nasıl? - Sinek diyorum.
Burada tek bir sinek bile görmedim.
Haklısın.
Artık beraberler. Ayrı değiller.
Çok güzel, sen mi yaptın?
Evet, karım öğretmişti.
Sen de şey alırsan yapabilir...
İngilizcesini bilmiyorum, nasıl söylüyorlar...
..şey gibi, böyle sararsın,
Büyük yapraklı işte, sararsın böyle...
İşte şimdi 2 lahana sarması gibiyiz.
Nerde yaşıyorsun? Yani ev nerde senin?
- Ben, ev? - Evet ev.
Diğer yakada.
Nerede bu diğer yaka?
- Buralarda değil, bilmiyorsun sen. - Nerede peki?
- Her şey iyi. - Evet biliyorum.
- Her şey yolunda mı? - Evet yolunda.
- Görüşürüz. - Hoşçakal.
Kendine iyi bak.
Merhaba, çok geciktin.
Neden, çok bekledim.
Özür dilerim.
Beni çok beklettin.
Evim. Kışın çok kar.
Kar, kar, kar.
Ya sen nerede yaşıyorsun?
Çadırda mı, olamaz.
Yaz kampı. Karımla hep Autobahn'da vanla kamp yapardık.
Aslında karım pek sevmezdi.
Karım bunu severdi.
Vahşi kedi mi?
Vahşi kedi kafeste.
Benim annem bunu çok severdi.
Ördek?
Suyun bir altına, bir üstüne.
Bir mutlu, bir üzgün. Bir mutlu, bir üzgün.
Merhaba anne.
Baba beni hiç dinlemiyorsun.
Tüm günümü derme-çatma bir odada insanlarla geçiriyorum.
Eve geldiğimde kendime biraz vakit ayırmak istiyorum.
O daha çocuk.
Japonya'da hiçbir çocuk onun gibi dışarlarda yaşamaz.
- Bu kendi seçimi. - Normal biri böyle bir seçim yapmaz.
Baba lütfen bir kerecik dinle, bilerek yapıyor.
Tamamen farklı dünyalardansınız.
Nasıl bu kadar vicdansızlaştın sen, ne zamandan beri?
- Merhaba. - Merhaba.
Karım bir seyahate çıkmak istiyor.
Sen de gelir misin?
Teşekkürler.
İster misin?
Bu şey gibi görünüyor. Ahududulu dondurma gibi...
- Dondurma mı? - Evet meyveli gibi...
Onun gibi bir şey evet...
Bay dağı göremezsek ne olacak peki?
Bay mı? Fuji Dağı bir adam mı?
Evet Fuji dağı çok çekingendir.
Yukarda çok bulut olursa...
...kendini bize göstermeyecektir.
Çok hem de çok utangaç.
Nerede peki bu Bay Fuji dağı.
Bir dakika sorayım.
Fuji ne tarafta acaba?
Dağ ortada yok.
Sana utangaçtır demiştim.
Terlikler...
Tabii...
Burada yatak yok. Yatak yok.
Var yatak.
Yemeğe böyle mi gideceğim?
- Çok mu dar? - Hayır hayır iyi.
İyi oldu.
Güzel.
Bunu da...
Harika.
Bira, çok sağolun.
- Bu nedir? - Tavuk.
- Ne? - Tavuk.
- Almanca Hendl. - Hendl.
Olamaz.
Rudi? Rudi?
Rudi!
Efendim, Rudi'yi gördünüz mü acaba?
Hayır görmedim.
Rudi!
Sevgili Sen için. Rudi
Babam için yaptıklarına müteşekkirim
Ben bir şey yapmadım.
Baban şimdi çok mutlu.
Sence öyle midir?
Baban ve annen.
Başınız sağolsun.
Nerdeyse 6 ay içinde öksüz kaldık.
Kabus gibi.
Burada olduğuma inanamıyorum.
Biz anlattığın garip davranışları...
...hiç babamın yapacağı şeyler gibi gelmiyor.
Annemin ölümünü hiç kaldırmadı.
Yani bir düşünsene...
18 yaşında bir kızla otelde.
Kadın elbiseleriyle.
Annemim elbiseleriyle.
Belki de, en sonunda mutlu olmuştur.
Çevirmen: sarveniko